Superpowers voor de children! August 30, 2006
Onnozelheid van Onnozelaar in: Serieuze Onnozelheid , 6 onnozele reactiesAls supervrouw met een kroost in het verschiet (zo ergens rond mijn 28ste) denk ik toch af en toe eens aan de gruwelen waarvan ik gelukkig gespaard ben gebleven: die wacko toeren die constant in de media opduiken, ‘t soort van levensbepalende gebeurtenissen die ik aan geen enkel kind zou toewensen.
De laatste paar weken heb ik weer enkele keren met een krop in de keel gezeten. Joe Van Holsbeek, Stacy en Nathalie, Natascha Kampusch, JonBenet Ramsey,… ‘t Lijkt niet te eindigen.
Doodgraag zou ik een Wonder Womeisje of een Supermanneke baren ofwel kindjes met een ingeplant Beam-me-up-Scotty-machien. Echt ze.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=PMdhiKqAV3Q]
U hoort Johnny Cash Hurt zingen; oorspronkelijk van Nine Inch Nails.
(Gezien en bijna tot tranen toe bewogen op Houtlust.)
De bevers… August 29, 2006
Onnozelheid van Onnozelaar in: Gigantische Onnozelheid , 10 onnozele reacties…ofte den bibber. Toch wel.
Na al die jaren blokwerk heb ik mijn zenuwroutine nog altijd niet kunnen afzweren.
Systematisch doorloop ik een hele reeks van ambetante gewaarwordingen voor een eerste (her)examen van een reeks. Ik verwacht deze nacht dan ook mijn eerste gezondheidspsychologische nachtmerries en ik ben ook voorzien op een iets hogere frequentie aan toiletbezoeken vanaf morgen.
Deze keer is het wel stoem – bijna debiel zelfs – dat ik met de zenuwen zit aangezien het maar eentje is en ik mij in principe helemaal geen zorgen moet maken. En toch…
Dat het maar snel vrijdag, 9 am, is. Pff.
Binnenkort ook Start to Bike podcasts? August 28, 2006
Onnozelheid van Onnozelaar in: Gigantische Onnozelheid , 9 onnozele reactiesIk haat lopen!
Dit gezegd zijnde is het nu tijd voor een positievere noot.
Na dagen intense zadelpijnen doorstaan te hebben, zit ik nu eindelijk comfortabel op mijn koersmachien. Een mens heeft dan al graag eens wat gezelschap bij zich, desnoods in de vorm van een muziekje of iets dat heden ten dage voor muziek doorgaat.
Ewel, ik vind die podcasts voor Start to Run geniaal!
Helaas zijn ze niet zo functioneel bij het fietsen. Believe me, I tried 
Zodus ben ik mijn (bij momenten) assertieve zelf geweest en heb ik een mailtje gestuurd naar de mensen die ik ervan verdenk het Start to Bike-gedoe te beheren.
Deze morgen reeds vond ik een (snel!) antwoordje in mijn inbox:
Dag Joke,
Bedankt voor jouw mailtje.
Blij te lezen dat je zo enthousiast aan het fietsen bent.
Het Podcast-gebeuren is in handen van VRT.
Ik zal jouw voorstel doorgeven aan de verantwoordelijke.Groetjes en hopelijk tot 24/9 in Tessenderlo op de Lotto Ladies Bike!
Christophe Impens
Als dat geen (voorbarig) goed nieuws is en al 
Sterven op de ijsvloer August 27, 2006
Onnozelheid van Onnozelaar in: Gigantische Onnozelheid , 13 onnozele reactiesTerwijl ik gisteren wat doelloos zat te zappen en ik na drie zaprondes nog altijd niets was tegengekomen dat mij kon boeien, ben ik uit pure miserie een halfuurtje blijven hangen bij Dancing on Ice, een opvolger van VTM’s melkkoe Sterren op de Dansvloer.
Dat halfuur was eigenlijk al te lang want ik moest bij mezelf de constante schrik verdragen dat er iemand zijn pinkje ging afgeschaatst worden of dat er daar iemand een sleerduik ging maken van jewelste.
Zo sierlijk en gracieus zag het er dus allemaal uit…
Vooral Luc Appermont, die via de schaatsbaan wanhopig zijn tanende populariteit probeert op te krikken, staat daar als een houten Frans (met nog net geen krukken). Ik hoop dat de mens goed verzekerd is.
Zoals elke deftige (uhum) televisietoestand tegenwoordig wordt er natuurlijk weer met onze noorderburen samengewerkt. Je ziet hoeveel stoer Vlaanderen uiteindelijk helemaal alleen kan hé.
Gelukkig is er nog ons Francesca Vanthielen die de boel daar recht houdt want als het van Martijn Krabbé (zoon van…) moet afhangen. Tss. Het jochie heeft het charisma van een slak.
Echt, zo’n grote zever, ‘t is in feite zo zielig dat ik er echt niet meer kan mee lachen. Mij zien ze daar niet meer weer.
Dat er maar vlug weer wat kwaliteitsuitlachtelevisie à la Expeditie Robinson te gapen valt…
Het vermiste Ikea-jaar August 26, 2006
Onnozelheid van Onnozelaar in: Ingewinkelde Onnozelheid , 23 onnozele reactiesMogelijks verklaart men mij ontoerekeningsvatbaar voor het volgende maar ik ga het er toch maar op wagen…
Een oproep zowaar! (na de hoogstnoodzakelijke inleiding natuurlijk)
Als zestienjarig vrouwtje was ik jong, nog onnozeler dan nu en erg gelijkend op een hamster (of iets dergelijks) die voedsel inslaat om de winter door te komen; verzamelwoede alom dus.
‘k Heb dat een tijdje met bankuittreksels gedaan tot ik erachter kwam dat je dat eigenlijk sowieso moet bijhouden en dat er daar dus in feite niks aan te verzamelen is.
Ik moest bijgevolg iets anders vinden en op een druilerige Belgische zomerdag in 2000 viel the object of my affection, de Ikea-catalogus, opeens in de brievenbus, zomaar, gratis en voor niks zoals dat wel meer gebeurt met reclametoestanden.
Toen ik de Ikea-catalogus zag, wist ik meteen dat die mijn verzamelwoede waardig was.
In a way doet zo’n catalogus mij denken aan de teletijdmachine van professor Barabas uit de Suske & Wiske-strips die ik voor mijn zestiende verjaardag verzamelde. ‘t Is altijd grappig om nog eens terug te kunnen kijken naar wat er toen hip was en naar wat er nu soms nog altijd hip is, de BILLY boekenkasten bijvoorbeeld.
Bovendien zie ik aan mijn gespaarde catalogi ook dat de overschakeling naar de euro zich wel degelijk heeft laten voelen. Vroeger was de waarde van zo’n cataloog namelijk 75 oude Belgische franken; nu is dat al 2,50 euro ofte 25 Bfr meer!
Ge ziet, zelfs sommige beleggingen met een hoog rendement brengen zoveel niet op!
Ik heb echter één groot gigantisch massief probleem…
Om dit een beetje te kunnen kaderen, moet u weten dat ik in een kouterse achterbuurt woon.
Bij momenten krijgen wij reclame in drievoud in de bus (de overschotjes hé); andere keren krijgen wij helemaal niks.
Dat laatste is jammer genoeg ook de Ikea-catalogus overkomen in het jaar 2004.
Vandaar dus mijn oproep:
wie wil mij haar/zijn Ikea-cataloog van 2004 schenken?
(God – of een gelijkaardige zijnstoestand zoals mezelf of zo – zal’t u lonen en al…)
Nerina Pallot doet dat goed! August 25, 2006
Onnozelheid van Onnozelaar in: Liederige Onnozelheid , 7 onnozele reactiesIk overweeg stilaan om de chocogirls op Sabine af te sturen!
Ik heb er geen problemen mee dat het af en toe regent zolang ik nog moet studeren deze vakantie maar als ik wil gaan voetballen dan mag het wel heel even ophouden hoor. ‘t Zal gaan hé, pfff.
Zodus, toen ik gisteren terugkwam van onze voetbalvervangactiviteit (armlifting ) in de Mosquito Coast, hoorde ik op de radio een kweetnihoe grappig (ofte ironisch, sarcastisch of cynisch; as you wish) liedje en zo zijn er niet veel…
Ik zoek overigens nog altijd naar iets dat evenwaardig is aan Maria Mena’s You’re The Only One.
Everybody’s Gone To War (het grappig liedje dus) van Nerina Pallot is toch wel serieus my cup of tea.
Ge moet maar eens een friend hebben who’s a pure-bred killing machine (heb ik nog niet maar het komt misschien nog) en durven zeggen dat if love is a drug then I guess we’re all sober – zo hevig hard waar, helaas – om dan alle pilaarbijters tegen de schenen te shoppen met if God is on our side, then God is a joker. Hihi.
(De Morgen vindt haar cd Fires overigens ook niet slecht.)
Enig minpunt: hier heeft ze heelzeker fuck-me-botjes aan. Tss, hoe is’t toch mogelijk…
Saaie tuttebel August 24, 2006
Onnozelheid van Onnozelaar in: Gigantische Onnozelheid , 11 onnozele reactiesSinds een dag of twee ben ik hevig aan het nadenken over het titelsstokje dat ik van Inferis toegeworpen kreeg.
‘t Is vooral die geheime titel die mij uiterst veel parten speelt. Door een complete desinteresse in achterklap en geroddel rond mijn persoon heb ik er namelijk geen flauw gedacht van hoe mensen mij achter mijn rug noemen.
Desalniettemin ben ik gezegend met een vorm van nieuwsgierigheid even berucht en beroemd als Belle Perez in Vlaanderen en Eddy Wally in China. Dus moest er iets circulerende zijn, verlicht mij gerust in de reactiesectie van deze post.
When you’re average, you’re just as close to the bottom as you are to the top.
Voila, en ‘t is daarom dat ik mij wel kan vinden in de geheime titel saaie tuttebel.
Na middernacht verander ik natuurlijk in een (wo)man’s woman, no time to talk, ah ah ah ah, stayin’ alive. Ge kent dat.
Een saaie mie als ik kan zich al helemaal niks voorstellen bij fuck-me-botjes.
Het konden voor mijn part evengoed de nieuwste nanotechnologische genotsverschaffers in de vorm van vibrerende minirobotjes geweest zijn; dat zou mij dan weer massa’s meer geïnteresseerd hebben.
Jammer maar helaas, het schijnen wel degelijk schoenen te zijn.
Een fuck-me-bot maakt al op voorhand geen kans om ooit in de buurt van mijn feministische voeten te komen. Had men die dingen fuck-you-botjes genoemd, dan zou mijn geëmancipeerd rebels kantje ze misschien nog in overweging genomen hebben.
Let op, ik heb al evenmin kaas gegeten van rokken boven kniehoogte, strings (tenzij als decoratiegerief), acajou kleurshampoo en topjes met spaghettibandjes.
Ja, kijk, zo saai ben ik dus.
Ik lees de Flair alleen voor de goeie artikels.
Lasagna (!) in den oven August 23, 2006
Onnozelheid van Onnozelaar in: Liederige Onnozelheid , 11 onnozele reactiesSpeciaal voor Pierre du coin een live performance van de meest recente kerkhit!
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=vnsVUCXBMDQ]
Man is a bubble August 22, 2006
Onnozelheid van Onnozelaar in: Artistieke Onnozelheid , 5 onnozele reactiesOm onze adoratie voor het vrouwelijke op een hoger niveau te tillen, zal er hier vanaf heden zo af en toe eens een stukje kunst verschijnen.
Van de hand van een vrouw (of iets gelijkaardigs), dat spreekt voor zich.
Telkens betreft het een werk dat ik zelf wel aan mijn muur zou durven hangen of in mijn living zou durven zetten of ja, een plekje in mijn bestaan zou durven geven. De specifieke uitingsvorm doet er niet echt toe, ge kent dat.
Mannenvolk dat graag iets tegen dit offensief wil inbrengen (zoiets à la het toiletbriloffensief), nodig ik overigens gaarne uit om dat op hun blog te doen.
‘t Is maar dat de yin en de yang hier wat in evenwicht moet blijven hé.
Homo Bulla (man is a bubble) is een reeks van digitaal gemanipuleerde fotografische beelden van Julee Holcombe, die terug doet denken aan heel wat meesterwerken uit de Renaissance. Babel Revisited uit 2004 is daar een uitmuntend voorbeeld van.
‘t Is een gelukkig toeval dat ik het origineel (verwerkt in een advertentie) enkele dagen geleden in een post plaatste 
Het hoofdwerk van de expositie (Homo Bulla zelf dus) is beladen met artistieke historische knipoogjes; de zandloper, zeepbellen en uitgedoofde kaarsen zijn allemaal symbolen die herinneringen aan de Franse vanitas portretschilderkunst oproepen, vooral dan aan Jean-Siméon Chardin’s Soap Bubbles uit 1739.
Andere werken onthullen dan weer Holcombe’s Romantisch kantje. Self as Narcissus (mijn persoonlijke favoriet) toont de artieste terwijl ze neerhurkt over een weerspiegelend vlak, een computermuis vasthoudend.
De naakte, 16-bits reflectie is te gedigitaliseerd om nog herkenbaar te zijn waardoor het werk een metaforisch aura (de online identiteit en zo) meekrijgt. Dat soort van “minachting” voor het internet is merkwaardig voor een artieste wiens inkomen van Photoshop afhangt.
De rebelsheid die in die minachting weerklinkt, is dan weer typerend en daar valt vrouwvolk zoals ik voor natuurlijk
Achter elke sterke man… August 21, 2006
Onnozelheid van Onnozelaar in: Filmische Onnozelheid , 9 onnozele reacties… staat een sterke vrouw.
Het Nieuwsblad neemt dat advies wel heel letterlijk.
In een artikel dat in se gaat over Brad Pitt vonden ze er niet beter op dan Angelina Jolie als eerste fotootje te tonen. Brad zelf komt pas daarna.
Prioriteiten stellen en al 
Pas vorige week bekeek ik het geniale Ocean’s Twelve. Blijkt nu dat er reeds gewerkt wordt aan een nieuwe episode, Ocean’s Thirteen.
‘k Word daar lichtjes vrolijk van en zo aangezien ik het wel heb voor dergelijke intelligente films met een grappige eindwending.
Overigens, gisteren zag ik The Lake House.
Een aanrader, toch wel.
Al was het alleen maar om je er mentaal van te vergewissen dat echte liefde soms wel eens de moeite waard blijkt te zijn om een tijdje op te wachten.
(En het gaat dan niet over dit…)
