Waar is Wim Soetaer? April 30, 2007
Onnozelheid van Onnozelaar in: Liederige Onnozelheid , 8 onnozele reactiesAllez, kijkt, dit ontdek ik hier nu net op het forum van de Gentblogtgroep op last.fm zie:
Ik vind het vreemd dat de voorliefde voor W.S. van sommige leden zo weinig in de statistieken naar bovenkomt.
Zowaar een teleurstelling, want anders had ik nu een andere post kunnen zetten met als onderwerp: wie verkloot onze stats met die yukkie soetaer?
En hoewel ik het antwoord had geweten, zou ik dat toch graag eens gedaan hebben.
Wadist éj? Wilde gij een bus Wimfans op uw dak of wa?
Speciaal voor de statistieken heb ik Céline Dion opgelegd zie, helemaal opzettelijk. En straks Madonna. Zeer zeker.
En ik moedig elk lid van de Gentblogtgroep bij deze aan om ofwel Wim Soutaer (bij voorkeur “De wereld draait door”), Céline Dion of Madonna te draaien.
‘k Ga direct eens wat shoutboxen gaan spammen om het nieuws te verkondigen. Jaha.
We zullen u eens reden geven om te citroenen over die charts 
Een interessante carrièremogelijkheid April 28, 2007
Onnozelheid van Onnozelaar in: Serieuze Onnozelheid , 9 onnozele reactiesIk had het eerder deze week al over die vreemde zaken die wij soms binnenkrijgen via Gentblogt hé. Ewel, een paar dagen geleden kwam er daar toch wel een jobaanbieding toe zeker!
Voor mij, jawel. Ze vroegen via Gentblogt naar mijn contactgegevens, stel u voor…
Het betrof een “interessante carrièremogelijkheid” maar meer dan dat stond er natuurlijk niet in het mailtje. Ik verzeker u dat zoiets bijna dodelijk is voor mijn overontwikkeld nieuwsgierigheidsgevoel.
Mijn contactgegevens zijn ondertussen onderweg. (Gelijk ik niet traceerbaar genoeg ben of zo 
)
Spannend hé?
Zwartjes en negerkes April 26, 2007
Onnozelheid van Onnozelaar in: Serieuze Onnozelheid , 5 onnozele reactiesHoe weinig politiek correct dergelijke titel voor een blogpost ook moge zijn, het was ongelofelijk schattig toen het deze namiddag uit de mond van een medebedrijver kwam.
In fact, hij zit vlak achter mij op onze befaamde klasfoto en ‘t is iemand waar ik ondanks onze toch wel relatief kleine klasgroep tot op heden nog niet bepaald veel mee gesproken heb.
En dat vind ik op dit eigenste moment zeer jammer want hij had eigenlijk feitelijk nog grappige verhalen in zijn schuif liggen over hoe goed die handdoekrollen waar je je handen aan kan afdrogen na het toiletbezoek, wel marcheren, bijvoorbeeld.
Hij wist uit persoonlijke vakantiejobervaring dat die dus niet goed marcheren en zeer rap kapot zijn en alles, ‘t is maar dat je’t weet.
Het begon al te knagen aan mijn hart dat ik binnenkort mogelijks geen kansen meer ga krijgen om zijn verhalen te horen.
Morgen ga’k toch eens goed rondkijken tegen wie ik in die vijf jaar studentenleven nog praktisch geen woord heb gezegd. ‘t Zou zo’n zonde zijn.
Soit, de hartezeer van het afstuderen zekers?
Pacemaker April 24, 2007
Onnozelheid van Onnozelaar in: Moordachtige Onnozelheid , 3 onnozele reactiesMijn overgrootmoeder – ofte mètje, zoals ik haar noemde – is in 1989 gestorven omdat ze weigerde haar pacemaker te laten vervangen. “Ik heb lang genoeg geleefd,” zei ze en ze moesten haar niet meer opengooien om er een nieuw machien in te steken.
Dat geldt nog altijd als één van mijn eerste herinneringen uit mijn kindertijd. Vreemd hoe je dat soort zaken toch onthoudt…
Er passeerde vandaag iets gelijkaardigs op de mailinglist van Het Project (ja, vreemde verhalen die wij soms binnenkrijgen) en ik moest daar onmiddellijk terug aan denken.
Als ik ooit sterf, hoop ik dat ik ook zo volledig voldaan zal zijn. ‘t Lijkt mij een schone en vredige dood eigenlijk.
links for 2007-04-23 April 23, 2007
Onnozelheid van Onnozelaar in: Onnozele links , reageer hierop-
Kijkt, bij Michel en alles
-
Dit is ook wel extreem fijn vaneigens.
Avril’s The Best Damn Thing stelt teleur April 21, 2007
Onnozelheid van Onnozelaar in: Liederige Onnozelheid , 17 onnozele reacties
De nieuwe van Avril Lavigne is een tegenvaller, oppervlakkigheid, niet te doen. Kwestie van door de mand te vallen, kan dit tellen.
Hoewel de melodietjes wel aanstekelijk zijn, mag je niet naar de tekst beginnen luisteren want och och, wat is mij dat jong?!
Enkel de tragere gezangen kunnen er nog mee door; Innocence en Keep Holding On bijvoorbeeld, ’t scheelt dat er veel trage opstaan ook. Trr.
Niet toevallig is zo’n tragere ook de volgende single geworden, When you’re gone dus. Laat die maar snel komen want Girlfriend, manneke manneke manneke, uit welke riool werd dit gescharreld?
’t Is daarin nog erger gesteld met de diepzinnigheid dan in de nieuwe single van Krezip.
Lievekes, waarover gaat het hier eigenlijk? Over lieven stelen, barbietrutten bashen (Het scheelt dat ze er zelf geen is. Trr.), shit, motherfucker, hartenzeer, vechten, volhouden en eigenliefde. Niks nieuws onder de zon dus.
Dat is dan al getrouwd ook en ze is nog altijd over pubertoestanden bezig, zielig bijna.
En luisteren naar Avril is niet cool hé in hoofde van menigeen, ik weet het, maar ik heb daar uren op de velo mee doorgebracht en begon toch het één en ander te horen in haar vorige cd’s. Misschien moet ik die nieuwe minstens evenveel luisterbeurten geven alvorens ik het kan appreciëren… In deze tijden van “ander en beter en snel” weet ik niet zo heel erg zeker of ik daar wel mijn tijd aan wil verdoen.
Hoge verwachtingen verdorie, altijd pijnlijk. The best damn thing is dit absoluut niet geworden; een damn thing misschien wel nog.
Binnenkort de nieuwe van Tori Amos; nog zo eentje dat nu al gebukt gaat onder immens hoge verwachtingsdruk. Benieuwd, jaha.
3e licentie Bedrijfspsychologie en Personeelsbeleid April 19, 2007
Onnozelheid van Onnozelaar in: Serieuze Onnozelheid , 13 onnozele reactiesVerenigd op foto zowaar. ‘t Is te zeggen: “verenigd” zijn diegenen die regelmatig naar de les komen en zo
Goed weer dat het was en snikheet op die trappen…
We zijn samen ondertussen veel laatste keren aan het beleven. Het einde is in zicht, jaha, zeer zeker.
MetaTale en wat dat met een scharrelkip doet April 17, 2007
Onnozelheid van Onnozelaar in: Vrouwelijke Onnozelheid , 10 onnozele reactiesDat er dagen zijn waarop wij allemaal wel eens iets emotioneler zijn dan anders en zelfs liedjes van Wim Soutaer ineens tot het rijk der mogelijkheden behoren, dat is normaal.
Maar vandaag zwol mijn hart bijna tot buiten haar oevers toen mijn papa deze morgen in het kortnieuws van Het Nieuwsblad gespot had dat de “invloedrijkste blog Gents is”. Gentblogt, jaha, zeer zeker.
Allez ja, ik ben altijd zeer neig content als ze hier thuis doorhebben waar ik mee bezig ben want dat is niet altijd het geval, zowaar. Pas op, zo tussen ons gezegd en gezwegen: er zijn ook momenten dat zij veel beter weten waar ik mee bezig ben dan ikzelf, daar niet van dus.
Bij Peter Forret staat er trouwens ook iets over MetaTale en ik vermeld dat om geen andere reden dan dat ik die meneer ne hele lieven vind.
En liefheid is het enige criterium waaraan een mensachtige voor een scharrelkip als mij moet voldoen om vriendelijke woorden terug te ontvangen.
’t Is te zeggen, als u mijn hoofd kan zien hé, zonder zicht op mijn hoofd durf ik nogal eens iets minder lief zeggen. Op papier of op computerschermen bijvoorbeeld, dan durft mijn andere persoonlijkheid bovenkomen die duister van inborst is. En elkeen weet dat ik tot op heden ook nog altijd twéé borsten heb. Twee!
“Wahey,” zegt Michel ginds over diezelfde MetaTale en ik vond dat zo’n tof woord dat ik het alhier absoluut wou herhalen. Hij vertelt het één en ander over MetaTale dat zinniger klinkt dan wat ik hier weer uit mijn botten zou kunnen slaan dus ik ga daar verder niets bij toelichten behalve als ik er iets vrouwrelevant in zou vinden vaneigens. Ow, wacht, er is iets vrouwrelevants! Jaha.
In de top twintig staan er maar twee (waar ik weet van heb van het geslacht tenminste): Vrouwe Dramoghe en ik, “redactieleden” uitgesloten. Is dat nu niet erg? Bijna schaamtelijk zelfs, vind ik dat persoonlijk. Als sociale scharrelkip kan ik niks anders dan daar het hart van in zijn. Kom jong, geef die coole madammen de plaats waar ze recht op hebben of voorwaar, ik zeg u, de wollige wrath van het vrouwvolk zal uw deel zijn!
Smetty (die mij in het kippendom introduceerde trouwens) neemt alvast het voortouw. En i. die trouwens met dat ene lettertje al half tot het eirijk der kippen behoort, is niet achter gebleven met zaken na te vragen. Zeer terecht vaneigens, heel zeker. Spannend ook.
Ge ziet, ik ben volledig in de spirit van mijn scriptie over predictoren van carrièresucces bij Vlaamse vrouwelijke managers aanbeland. Ik moet toegeven dat ik daar lang zitten op wachten heb, op die spirit. En nu die geest gearriveerd is, gaan we daar maximaal gebruik van maken.
Ah ja, ik penningmeester trouwens. Hihi. Zij die vinden dat ik daarvoor te jong ben en alles, zullen met mijn borsten te maken krijgen (zie boven). Ik ben zelfs bereid om in dergelijke gevallen de hulp van andere borsten in te roepen, dat garandeer ik.
En een andere lieve voorzitter, dat ook, i.p.v. onze vorige lieve mevrouw de voorzitter. En via duistere manipulaties die alleen een bijna-psychologe waardig zijn: Ilse vijfde bestuurslid, blijvend in het bestuur dus én PR-lady. Ziezo, u bent weer volledig, geheel, totaal mee.
Twitter is op vrouwenmaat gesneden April 15, 2007
Onnozelheid van Onnozelaar in: Vrouwelijke Onnozelheid , 8 onnozele reactiesOndertussen is het vermoeden gerezen dat Twitter wel eens een typische vrouwentoestand zou kunnen worden. Sowieso zitten wij, vrouwvolk, al met de evolutionaire behoefte om meer woorden per dag te uiten dan onze mannelijke evenknieën en na een paar dagen begin je dat wel te voelen in het aantal twitters.
Het spul zou wel eens perfect op vrouwenmaat gesneden kunnen zijn en ik moet toegeven dat ik er mij ook mee kan amuseren. Het verwondert mij trouwens dat deze drie dames nog geen Twitteraccount hebben…
Eerder deze week hielpen er mij twee vrouwelijke managers aan nog wat extra contacten om mijn ongelofelijk korte vragenlijst voor mijn scriptie in te vullen, ook deels via Twitter.
En dat is toch wel fijn hé, zo sociaal en alles. Maat, ik was zo high in the sky toen ik op één dag ineens zes ingevulde vragenlijsten in mijn mailbox ontvangen had.
Het is ondertussen overduidelijk gebleken dat vrouwelijke managers nogal weigerachtig staan tegenover een mailtje van een wildvreemde die hen om hulp smeekt en ik lijk alleen maar ingevulde exemplaren terug te krijgen als ik verwijs naar iemand die zij kennen. Strange, jazeker, maar ook wel te begrijpen natuurlijk.
Mochten er zich in uw adresboek of kennissenkring trouwens nog Vlaamse vrouwelijke managers (of hoger: directeur, CEO,…) bevinden of u bent zelf een manager, mail mij alstublief!
Ik hoop dat u in bovenstaande zin de wanhoop herkent die ik ermee wou uitdrukken. (Bij deze ook mijn verontschuldigingen aan de mensen die mijn gezaag over mijn scriptie al tien keer moeten horen hebben.)
’t Is gewoon lastig dat ik niet aan voldoende data geraak om valide analyses op uit te voeren in SPSS waardoor ik waarschijnlijk een tweede zit zal opscharrelen.
Dat is vaneigens absoluut het einde van de wereld niet en op een bepaalde manier vind ik dat vooruitzicht zelfs een minibeetje rustgevend omdat ik nu tijd heb om mijn papers iets zinvoller te maken en mijn vakken deftiger te studeren. Soit, alles gaat, zelfs een mankepoot gaat; en zo zal ook mijn scriptie ooit gaan.
En met dat schitterend weer buiten valt het wel mee om de moed erin te houden.
Zou mijn auto vanavond weer rondspoken? April 12, 2007
Onnozelheid van Onnozelaar in: Gigantische Onnozelheid , 8 onnozele reactiesVanavond is het de maandelijkse vergadering van Het Project.
Vorige maand was dat zeer plezant geweest, op Vrouwendag en met veel Kilkenny en zo, maar ongeveer drie weken later viel er iets in de brievenbus met een blauw logootje dat minder plezant was.
Mijn eerste “echte” boete —parkeerboetes tellen niet mee— van de politie; en het was dan nog direct een dikke vette van 150 euro.
Voor een arme studente is dat bijna dodelijk, dat kan ik u verzekeren.
Toen ik het geheel er echter eens beter op nalas, bleek het om een overtreding te gaan die ik onmogelijk kon begaan hebben. Er zou mij namelijk een patrouille gespot hebben terwijl ik de straat naast het Kramersplein naar beneden aan het rijden was.
In normale omstandigheden mag dat wel maar toen was het de periode van dé foor en er stonden daar borden die het verboden om de Kantienberg naar beneden te rijden.
Dat stuk van de straat stond ook afgesloten met dranghekkens en men moest al veel moeite doen om daar kwaadwillig voorbij te rijden.
Wie zijn/haar agenda erop naslaat, ziet ook dat de nacht van Vrouwendag een donderdag was. En wie de omgeving daar een beetje kent, weet dat het Kramersplein direct aan de Overpoortstraat ligt. Overpoort op donderdag is not done; dat weet elke gemotoriseerde in Gent.
Blijkbaar zou ik ook die route gekozen hebben om van de Recollettenlei, waar de vergadering was doorgegaan, naar de E40 te rijden; het is natuurlijk compleet krankzinnig om daar dan zo’n omweg voor te nemen, dat spreekt voor zich.
Maar blijkbaar heeft de politie mij daar dus toch gezien. Zeer vreemd. En een zeer duur grapje ook.
De zielige mie in mij was natuurlijk compleet in paniek en wist niet wat gedaan tot ze dat formuliertje dat erbij zat eens deftig bekeek en zag staan dat ze de overtreding helemaal niet moest erkennen en dat ze de minnelijke schikking helemaal niet diende te aanvaarden.
Na een telefoontje aan de vriendelijke politiemensen van Gent, was ik er ook al wat geruster op dat die mensen zich wel degelijk soms eens miskijken; een cijferke of een letterke ziet er ’s nachts al vlug anders uit.
Ik heb dat dan maar zo ingevuld hé want tenzij mijn auto spookallures heeft, heb ik helemaal niks te maken met het negeren van verkeersborden e.d. Zo heilig zijn we wel.
Benieuwd wat daar gaat van komen want tot op dit moment heb ik er dus nog helemaal niks van teruggehoord. Spannend!
