jump to navigation

Treinganger April 26, 2008

Onnozelheid van Onnozelaar in: Gigantische Onnozelheid , 12 onnozele reacties

Zo met de trein gaan werken, is ook wel een hele aanpassing.
Terwijl mijn lief er twee weken geleden nog 2 uur en 10 minuten over deed om in Brussel te geraken, zat ik op mijn gemak mijn krant te lezen op de trein naar Antwerpen.
Ons huidig filerecord naar Brussel stond op 2 uur en 20 minuten; hij heeft dus nog een goeie maand om dat record te breken want vanaf juni zal hij ook de auto en de file laten voor wat het was en de trein omhelzen als nieuw werk-huis transport.

Ik bewonder echt die mensen die dat kunnen uithouden om zo elke dag in de file te gaan staan. Stekezot zou ik er ongetwijfeld na een tijdje van geworden zijn en ‘k ben vraiment in de wolken dat ik daar vanaf ben.
’t Is natuurlijk niet allemaal zonneschijn want ik ook mijn eerste vertragingen al achter de rug. Gisteren vijf minuten en vorige week meer dan een uur waardoor ik uiteindelijk een andere trein moeten nemen heb.

Ik ben eigenlijk feitelijk nooit een echte treinganger geweest want van bij ons thuis vroeger, lag het eerste station op ongeveer 10 kilometer rijden.
Maar ‘k zal het hier ongetwijfeld wel allemaal snel leren, van moetens.

Eerste dagen in Antwerpen April 17, 2008

Onnozelheid van Onnozelaar in: Serieuze Onnozelheid , 5 onnozele reacties

En zo komt het lieve mensen, dat ik ondertussen reeds een aantal dagen in mijn nieuwe omgeving in Antwerpen heb vertoefd.
’t Leven is er vrij vrolijk eigenlijk en het valt allemaal reuze mee.

Op mijn eerste dag kreeg ik van mijn collega’s die in dezelfde bureau zitten al meteen een kleine receptie met wijn en chipkes aangeboden en er zit daar wel altijd iemand in de buurt aan wie ik kan vragen wat al die nieuwe rechtstermen en -begrippen eigenlijk betekenen.

’t Is op dit moment nog altijd niet even evident om telkens te weten waarover het gaat als men met een hele hoop afkortingen begint te gooien: CKG, OOOC, BZW en ga zo maar door. ‘k Heb nu wel vijf jaar psychologie op’t unief achter de rug maar dat wil geheel niet zeggen dat ik al alle afkortingen kan plaatsen. Oh my, er is echt nog heel wat werk aan de winkel.

Als je bij de Sociale Dienst van de Jeugdrechtbank gaat werken dan weet je eigenlijk al op voorhand dat er dagelijks wel een pakske miserie uw kant zal uitkomen. Sowieso krijg je in principe enkel volk over de vloer dat iets heeft uitgestoken: soms is dat de jongere zelf maar heel vaak zijn het de ouders die de problemen in de hand werken. ’t Feit dat er voor bijna elke voorziening die jongeren kan helpen, een wachtlijst is, helpt de zaak ook vaak niet echt vooruit.
Wachtlijsten voor alles, echt ongelofelijk.
Ge trekt eigenlijk uw ogen al open als je ziet wat voor lijst van voorzieningen er in feite al bestaat; als er dan nog bij elk van die voorziening een wachtlijst is ook; tja, dan weet je wel hoe de situatie ervoor staat.

Vandaag had ik nog een dossier van een gastje die het gelukkig op dit moment heel goed doet maar nog een jaar op een definitieve opvangplaats moet wachten. Een volledig jaar hé! Op die tijd kan er vaneigens weer veel grandioos verkeerd gaan…

‘k Heb ook al een aantal mensen gezien en gehoord die ik eigenlijk echt wel zou willen verwensen. ’t Is niet te schatten hoe weinig inzicht sommige mensen bij momenten maar hebben in hun eigen situatie. Of hoe onverschillig ze soms kunnen zijn en echt niet snappen wat er hen boven het hoofd hangt. Niet te geloven.
Er staat mij daar nog wat te wachten denk ik.

Laatste dag vandaag April 10, 2008

Onnozelheid van Onnozelaar in: Serieuze Onnozelheid , 6 onnozele reacties

Ik las gisteren ergens iets over de bouw van een nieuwe deeltjesversneller in de Alpen die er ons — theoretisch — toe in staat zou kunnen stellen om de tijdslijn te buigen tot een altijd maar groter worden tijdscirkel.

‘t Begin van die cirkel kan — ook theoretisch — enkel maar de dag zijn waarop de buiging van de tijdslijn gebeurde; en dus in se de dag van vandaag.
Of dus eigenlijk in essentie: we zouden, eens we in de tijd kunnen reizen, niet verder terug kunnen gaan in de tijd dan de dag van vandaag.

Laat dat de laatste gedachte zijn die ik bij jullie wil achterlaten alvorens ik mijn nieuwe uitdaging bij de Sociale Dienst van de Jeugdrechtbank in Antwerpen zal aangaan.

Massa’s lekkers in de keuken (ook van Annemie, Anne en Bart), eet uw buikje maar rond.

Mij volgen kan via mijn blog (www.onnozelheid.be), mij mailen kan via jokerenneboog@gmail.com, mij bellen kan via 0478/75.76.38

Wees gegroet,

Joke

Ziezo, mijn laatste woorden voor mijn collega’s bij Jobat zie.

En hoe was uw week? April 6, 2008

Onnozelheid van Onnozelaar in: Gigantische Onnozelheid , 5 onnozele reacties

De mijne was alleszins drukjes. Zeer drukjes zelfs.

Dinsdag arriveerde namelijk mijn opvolger bij Jobat maar omdat ik dinsdag een dagje verlof had om te recuperen van de Nacht van de Horeca in Aalter, kon ik hem pas vanaf woensdag full time beginnen opleiden. (Jobat Online zoekt overigens nog altijd iemand hoor, mocht er iemand geïnteresseerd zijn. Mijn functie wordt eigenlijk in twee gesplitst.)
Ook volgende week zal ik mij nog volledig kunnen focussen op een goeie overdracht van mijn takenpakket want dinsdag de 15de mag ik — na een weekendje Zeeland vanaf vrijdag de 11de — al aan de slag bij mijn nieuwe werkgever de Vlaamse Overheid.
‘t Zal er allemaal zeer snel zijn, uhu.

Morgen moet ik daarvoor al op medisch onderzoek en zal ik waarschijnlijk ook een hepatitisinenting krijgen. ‘t Is te zeggen, als dat al mogelijk is en niet interfereert met de studie over het HPV-vaccin waar ik aan deelneem.

Donderdag mocht mijn lief zijn legging opnieuw aantrekken want hij ging weer minivoetballen met zijn werk en ik mocht mee om hem uit te lachen.
En vrijdagavond waren we ook niet thuis want we gingen voor de 80ste verjaardag van mijn pepe gaan eten bij mijn achterneef in De Lijsterbes. Zo komt een mens eens te weten dat zo’n restaurant met een ster toch wel ander gerief serveert dan eentje zonder. En eigenlijk nog allemaal tegen een redelijke prijs ook.
Als cadeautje hadden we voor mijn pepe trouwens een Hummer-limousine gehuurd zodat hij een glaasje meer mocht drinken.

Gisteren hebben we dan boodschappen gedaan in Aldi, Colruyt en Fnac en zijn we nog eens bij het petekindje van mijn lief langsgeweest. ‘t Ventje had de voorbije weken last gehad van verborgen reflux en weende in feite meer dan hij sliep.
Gelukkig merkte een snuggere kinderarts het probleem tijdig op en ‘t is echt wel hemel en aarde verschil nu hij daar medicamentjes voor krijgt.

Ge ziet, niet veel tijd gehad om te bloggen dus. Maar ‘k ga alles hier op’t gemak voor mijn tv eens beginnen inhalen zie. Die coureurs moeten zich zeker niet haasten.