Vanaf nu praten wij 151 dagen in de wij-vorm December 21, 2009
Onnozelheid van Onnozelaar in: Kinderlijke Onnozelheid , trackbackMet een ego als het mijne moet dat niet al te moeilijk zijn, dat praten in de wij-vorm, zou je zo denken. Toch weegt mijn ego nog altijd niet op tegen mijn zorgvuldig gecreëerd imago van “mentaal gezonde vrouw”.
Menigeen zou mij namelijk kunnen verdenken van een meervoudige persoonlijkheidsstoornis als ik ineens “wij” zou beginnen gebruiken daar waar het eigenlijk “ik” moet zijn…
Er is slechts één gegronde reden waarom ik de komende dagen wel “wij” zou mogen zeggen: als ik werkelijk ineens met meer dan één persoon zou zijn.
En laat die fysiologische gesteldheid, uniek voor het vrouwelijk geslacht, nu toevallig op dit eigenste moment — en ook nog de komende (waarschijnlijk) 151 dagen — mijn deel zijn.
Ik ben met twee, ikzelf en het wezentje in mij, en bijgevolg ben ik nu “wij”. Ziezo. Nu gij.
Geloof mij mannelijke en nog-nooit-eerder-zwangere vrouwelijke lezers, als ik mijn uitdeinende en daardoor soms jeukende buik en prikkende borsten eventjes aan u zou kunnen afstaan om u de ervaring te laten gewaarworden, ik zou het doen, echt wel. Veel kans dat u evenmin als mij, mijzelf in mijn lijf herkent maar soit.
‘t Is trouwens niet dat ik zoveel vetter geworden ben hoor; integendeel, het miniparasietje in mij heeft ondertussen al zoveel energie gefret dat mijn gewicht tegen alle verwachtingen in naar beneden i.p.v. naar omhoog gegaan is. Wat mij al 8 jaar niet lukt, met name, een kilo of vijf kilo vermageren, speelt de foetus al klaar nog voor het geboren is. En zo ziek ben ik daar niet eens voor moeten zijn. Dat belooft.
De dag der verwekking was memorabel; jawel. De regelmatige passant en de goede rekenaar kunnen hier zeker terugvinden waar en wanneer ons wonder is geschied. Zoals het goed fatsoen mij gebiedt, zal ik daar zelf verder discreet over zijn.
Morgen, als het mijn allerliefste past tenminste, foto’s van het klein geweld in mijn buik. En dat zijn er ondertussen al meerdere, nog voor het goed en wel 20 weken is.
Als ik voldoende tijd en goesting heb, zal ik ook verklappen hoe ik op die korte tijd aan al die fotootjes geraakt ben. Stay tuned.
Reacties»
Jeeeeeeijjj! Proficiat! Geniet ervan hé!
Ik kreeg al een vermoeden bij het lezen van de titel, maar ‘t is echt een originele manier om ‘het’ kenbaar te maken
Proficiat Joke en haar allerliefste!
Joke, ik wens je een fantastische zwangerschap en een korte bevalling
. Een fijn ouderschap komt met zo’n prachtmoeder vanzelf!
Dan wens ik u en uw “miniparasietje” het allerbeste toe in de komende 151 dagen.
W00t! Geniet van de resterende 151 dagen, en van de vele vele – minder rustige maar daarom niet minder mooie – dagen nadien!
nogmaals proficiat van ons , vincent zijn petekind zal extra blij zijn met het speelkameraadje
wij wensen jullie nog 151 mooie dagen toe 
Proficiat aan mama én papa!
Ooooh, dikke proficiat!! Wat fijn
Van harte gefeliciteerd met de zwangerschap!
Proficiat collega!
Proficiat!!
Leuk zeg, proficiat!
En gebeurde dat dan allemaal daar in center parcs?
Geniet ervan en nogmaals proficiat.
Proficiat met je zwangerschap. Geniet ervan …
Goed gedaan, jullie twee! Enne, doe de groetjes aan JEFKE he…
Proficiat hé!!
Proficiat!! Gezien mijn eigen zwangerschapsdementie ben ik niet in staat om uit te rekenen wanneer jullie prutske verwacht wordt, misschien kun je daarover zelf een tipje van de sluier lichten?
@Christophe: In een “afgeleide” van Centerparcs
@anke: Ik durf het niet zeggen voor wanneer precies want als ik dan overtijd zou gaan dan krijg ik vanaf de datum die ik verklapt heb, heelder dagen e-mails en sms’en over mij heen om mij zenuwachtig te maken…
Schitterend nieuws! dikke proficiat!
Het gaat hier ineens snel. Een dikke proficiat en vooral een gezonde baby dus in 2010!