jump to navigation

En op het werk? January 31, 2010

Onnozelheid van Onnozelaar in: Vrouwelijke Onnozelheid , 7 onnozele reacties

Zo stillekesaan raak ik toch gerodeerd in mijn job in Brussel. Het nieuwe is er weliswaar nog niet volledig af, dat niet. ‘t Zou dan ook wel zeer snel zijn na amper 4 maand hé…

Voorbije vrijdag was één van de “topdagen” op Emancipatiezaken: ons Gelijke Kansen en Diversiteitsplan 2010 werd goedgekeurd door de Vlaamse regering. Voor mijn thema “gender” staat er het komende jaar heel wat op het programma: eind 2010 verloopt er immers een belangrijke deadline. Tegen dan zou de Vlaamse overheid namelijk het streefcijfer van 33% vrouwen in middenmanagementfuncties (het befaamde “N-1-niveau”) moeten halen.

In ons plan klinkt dat ongeveer zo:

Het aantal vrouwen in topfuncties blijft licht blijft stijgen, tot 21%, waardoor het streefcijfer van 33% vrouwelijke topambtenaren in 2015 niet onmogelijk is. Ondanks een lichte stijging, blijft het aantal vrouwen in het middenmanagement te laag, namelijk 26,8%. Als de Vlaamse overheid aan het eind van dit jaar wil uitkomen bij de vooropgestelde 33% vrouwen op het niveau N-1 moet ze haar beleid dus dringend bijsturen. De dienst Emancipatiezaken laat de doorstroom van vrouwen naar leidinggevende functies doorlichten en zal op basis van de resultaten beleidsaanbevelingen doen.

We hebben dus aan de alarmbel getrokken bij onze minister en bij de Vlaamse regering. Momenteel loopt er een studie die ons hopelijk meer inzicht zal bieden in de oorzaken van die gebrekkige doorstroom van vrouwen naar middenmanagementfuncties. Net voor de aanvang van mijn moederschapsrust zou ik daar de resultaten moeten van kennen.
Als die moederschapsrust niet veel vroeger dan voorzien moet beginnen, tenminste. Laat ons hopen.

Willen vrouwen die quota zelf wel? November 22, 2009

Onnozelheid van Onnozelaar in: Vrouwelijke Onnozelheid , 9 onnozele reacties

De vraag in de titel van deze post heb ik de voorbije dagen ettelijke keren gehoord als het over de quotawet van Milquet ging. Het is echter Bert Bultinck, chef van de opinieredactie van De Standaard, die dit weekend in een essay treffend het “antwoord” wist te verwoorden:

Maar waarom zou die vrouwenstrijd eigenlijk zo belangrijk zijn? Willen de vrouwen die strijd eigenlijk zelf wel? Het is niet moeilijk om moeders te vinden die rechtuit zeggen dat ze blij zijn dat ze thuis kunnen blijven om voor de kinderen te zorgen. En hoge hakken maken je gewoon mooi, wie kan daar wat tegen hebben? De sociologe Alison Woodward van de VUB werd aan de telefoon een beetje kregelig van dat soort tegenwerpingen: ‘That is soooo yesterday.’ Al decennialang wordt keer op keer bewezen dat er een scheefgroei is, die voorbijgaat aan de persoonlijke voorkeuren. Els Flour van het Vrouwen Overleg Komitee gaf hetzelfde antwoord: ‘Elk individu heeft een vrije keuze, maar ik zal niet nalaten op de gevolgen voor pensioenen of armoedevallen te wijzen.’

Die individuele voorkeuren worden helemaal irrelevant voor de grotere discussie als je ziet dat de samenleving systematisch één sekse benadeelt. ‘Die ene vrouw die graag koekjes bakt, mag dat van mijn part blijven doen’, zegt Woodward, ‘maar het is toch economische waanzin om vrouwen geweldig goed op te leiden om hun expertise dan niet in te zetten? We kunnen ook de Talibantoer opgaan en vrouwen gewoon niet naar school laten gaan.’

Maar zijn vrouwen niet gewoon biologisch anders? Is het dan zo fout te veronderstellen dat vrouwen vaak ‘echt’ een hechtere band met hun kinderen hebben of van nature tot ‘zorg’ geneigd zijn? De baby’s komen tenslotte al een paar millennia uit de buik van de vrouw. De evolutionaire psychologie – ondertussen een flink uit de kluiten gewassen academische industrie – werkt met populaire beelden van de man als jager en de vrouw in de grot. Hoge hakken? De evolutionair geïnspireerde Gentse filosofe Griet Vandermassen schreef het onlangs nog in een opiniestuk in De Morgen: ‘De schoonheidscompetitie onder vrouwen is moordend, omdat schoonheid seksuele macht verleent, dat altijd gedaan heeft en altijd zal doen.’ Voilà. In de serieuzere evolutionaire psychologie wordt het essentialisme – generaliseringen genre ‘de man is ambitieus, de vrouw zoekt de consensus’ – nog een beetje getemperd: men spreekt daar over gemiddelden veeleer dan over onvervreemdbare eigenschappen. Maar in de populaire versie komen mannen gewoon van Mars en vrouwen van Venus. Punt. En als zelfs vrouwen het zeggen…

Genderspecialisten geven het toe: het is niet onmogelijk dat er zoiets als een biologisch bepaalde tendens bestaat. Maar de argumenten tegen het belang van die logica zijn even simpel als verpletterend. Waarom zijn er in landen die verder staan in de emancipatiestrijd – in Scandinavië, bijvoorbeeld, waar ze al langer een wet à la Milquet hebben – veel meer vrouwen in topfuncties? Zien de Zweedse moeders kun kindjes minder graag? En wat doe je in die logica met de stigma’s voor vrouwen die wat mannelijker zijn en mannen die wat vrouwelijker zijn? Zijn die dan geen echte, en dus minderwaardige, vrouwen en mannen? En zelfs als vrouwen biologisch anders geconditioneerd zijn dan mannen, moeten we dan aanvaarden dat ze voor hetzelfde werk minder betaald worden? Voor wie ook maar even de tijd neemt om erover na te denken, weg van de vooroordelen en vooral weg van de anekdotiek van die ene vrouw die seksisme eigenlijk geen strijd waard vindt, is het antwoord simpel. Nee.

Herman Van Rompuy president van de EU op internationale mannendag November 20, 2009

Onnozelheid van Onnozelaar in: Vrouwelijke Onnozelheid , reageer hierop

Gisteren was het internationale mannendag. Geen haan of kip die ernaar gekraaid heeft. Ook spijtig, eigenlijk.

Ondertussen kon mijn site Haiku Herman tot volgende haiku inspireren:

Twee wilde eenden
drijven op mijn vijvertje.
Samen voor immer.

Voorgekauwde reactie van Vlaamse ondernemers en Voka: tegen quota voor vrouwen November 19, 2009

Onnozelheid van Onnozelaar in: Vrouwelijke Onnozelheid , 3 onnozele reacties

Op de site van Het Nieuwsblad verscheen daarnet een reactie van Voka op het wetsvoorstel Milquet:

‘Het invoeren van verplichte quota is een negatieve manier om mensen aan te zetten tot een maatschappelijk gedragen gedragsverandering,’ licht de organisatie toe in een persbericht. Het wijst erop dat ondernemingen al volop bezig zijn met een inhaalbeweging om competente vrouwen te benoemen, en dat alle werkgeversorganisaties zich engageren om diversiteit in ondernemingen te promoten.

‘Als ondernemers nu weer geconfronteerd worden met een overdreven vorm van ‘regelneverij’ dan kunnen we van vooraf aan herbeginnen met dit bewustwordingsproces,’ luidt het. ‘Private ondernemingen moeten zelf kunnen beslissen wie ze in hun raden van bestuur benoemen.

Met hun argumentatie doen ze niks anders dan een reeds lang gevoerde — en heel erg zinloze — discussie uit Noorwegen herkauwen. Alsof er ooit al een echt “bewustwordingsproces” zou zijn begonnen… Laat mij niet lachen.
Ik mag hopen dat minister Milquet en de ministerraad zich hier niet door van slag laat brengen.

In het artikel “The road towards 40%” op de site van het NIKK (het Nordic Gender Institute) komen hun argumenten al aan bod en worden ze ook weerlegt. Aanbevolen leesvoer!

Enkele waardevolle citaten:

“Today, many business managers say that it would have been best if the companies had been able to increase the proportion of women on a voluntary basis, without the enforcement of the law. So it’s strange that the efforts weren’t greater during the years when they had the opportunity to prevent the law from coming into force,” Marit Hoel thinks.

Als we het dus aan de ondernemers zelf zouden overlaten, komt er helemaal niks van in huis, ondanks al die dure beloftes.
Het is gewoonweg de plicht van de overheid om in te grijpen waar de zelfregulering van de maatschappij faalt.

En uiteindelijk in Noorwegen hé, kwam het wel goed hoor. Geen enkel bedrijf is uiteindelijk ontbonden:

395 public companies fulfilled the requirement at the time of counting in January 2008. 77 companies did not fulfil the demands, and got their first warning for forced dissolution. In the end, all adjusted to the law, and no companies were forced to dissolve.

Dus stop a.u.b. met weerstand te bieden en zie de mogelijke komst van deze wet als een wapen om eindelijk diversiteit te realiseren!
Zonder dit wapen lukt het toch niet. Uiteindelijk wordt iedereen, ook de ondernemer, er beter van.

Stop de poppenkast! Noem een kat een kat! Quota nu! November 18, 2009

Onnozelheid van Onnozelaar in: Vrouwelijke Onnozelheid , 47 onnozele reacties

Het is alsof hier de laatste tijd alleen maar dingen verschijnen die rechtstreeks of onrechtstreeks met mijn werk te maken hebben. Dat is enigszins normaal omdat ik daar ook het grootste deel van mijn beschikbare tijd mee bezig ben maar voor diegenen die mijn werk niet zo interessant vinden als ikzelf, beloof ik dat er spoedig beterschap op komst is. In deze post ga ik mij echter nog eens laten gaan.

Gisteren liet Vaira Vike-Freiberga, oud-president van Letland, zich namelijk in The Times furieus uit over het geheime gelobby achter de schermen (van het old boys network) bij de selectie van de eerste president van de EU en de poppenkast die de mannelijke kandidaten spelen door niet te zeggen of ze al dan niet kandidaat zijn voor de functie (mondje toe, dan komt het goe).
Meesterpop van België, Herman Van Rompuy, droeg daar zeker ook al zijn steentje in bij ondanks de schijn alsof hij heiliger dan de paus zou zijn.

VVF pleit voor een transparantere procedure. Dat zou nu toch zo geen zotte vraag mogen zijn toch? Maar ze heeft het ook over een subtiele vorm van seksisme die als een spook in het selectieproces rondwaart:

As male politicians continue to dominate speculation in Brussels, it is the suggestion of tokenism that frustrates her the most. “Those people who say that should wash their mouths out with soap,” Mrs Vike-Freiberga told The Times. “As far as I am concerned they are voicing the deepest and most objectionable prejudice against women. They are saying that we do not have qualified women around and I resent that. It is a lie and we should all protest against that because it implies that somehow talent was distributed only to those with one kind of chromosome.” (lees het artikel verder op de site van The Times)

The Times durft het evenwel geen seksisme te noemen maar verbloemt het onder de term “tokenism“; het NRC Handelsblad heeft er minder problemen mee om een kat een kat te noemen.

Een mens vraagt zich op den duur toch af of men zonder quota ooit seksisme zal kunnen overstijgen en wanneer men gelijke kansen voor mannen en vrouwen echt naar waarde zal schatten… Europa lijkt er alleszins nog niet klaar voor.
Bijna zou je er helemaal moedeloos van worden. Vandaag is echter een heuglijke dag want we horen voor het eerst ook een minister pleiten voor quota voor vrouwen aan de top. Eerder deed senator Sabine De Bethune ook al een wetsvoorstel.
Minister Joëlle Milquet wil minstens 1/3 vrouwen aan de top van overheids- en privébedrijven en krijgt hierbij de steun van de Vrouwenraad. Bedrijven krijgen 7 jaar de tijd om de quota te halen; als ze dat niet doen, volgen er sancties.

Het ziet ernaar uit dat België eindelijk klaar is voor iets dat men in Noorwegen al jaren doet. Hopelijk wil de ministerraad mee want de tijd is rijp.

De sterkste madam van Vlaanderen November 13, 2009

Onnozelheid van Onnozelaar in: Vrouwelijke Onnozelheid , 7 onnozele reacties

Alice kwam voor het eerst in actie toen na een monitoring van gender op de kabinetten tijdens Peeters I voornamelijk sprake bleek van een grote genderongelijkheid. Amper 24% van de kabinetschefs en adjunct-kabinetschefs is namelijk een vrouw.

Recent konden we via de media vernemen dat de Trends top-20 van de machtigste vrouwen werd samengesteld door een jury met alleen maar mannen. Dit doet Alice steigeren en ze heeft groot gelijk vaneigens.
Om vervolgens op een constructieve wijze kritiek te geven, probeert Alice het via een tegenverkiezing van de sterkste Vlaamse madam beter te doen.

Een sterke Vlaamse madam:

Via de blog van Alice kan je een persoonlijke top-drie met de meest grensverleggende, inspirerende sterke Vlaamse madammen doorsturen of je kan ook een mailtje sturen naar alicezorgtvoorstemming@hotmail.com.
Doen hé.

Gender fatigue en Marike Stellinga November 3, 2009

Onnozelheid van Onnozelaar in: Vrouwelijke Onnozelheid , reageer hierop

Vanuit mijn job ben ik de laatste tijd een aantal keer geconfronteerd met de mening van mevr. Marike Stellinga. U weet wel (of niet), de Nederlandse Elsevier-journaliste die recent in alle media (Phara, De Standaard, Pauw & Witteman,…) verscheen met haar boek “De mythe van het glazen plafond” en zichzelf bestempelt als anti-feministe.

In haar boek wil ze bewijzen dat een aantal strijdpunten van het feminisme leugens zijn en bovendien gebaseerd op slechte en valse argumenten. Het gaat dan in het bijzonder over:

Haar visie past eigenlijk in wat men als de “derde feministische golf” bestempeld. Uit het daaraan gewijde Wikipedia-artikel wil ik de volgende paragraaf uitlichten:

Some third-wave feminists prefer not to call themselves feminists, as the word feminist can be misinterpreted as insensitive to the fluid notion of gender and the potential oppressions inherent in all gender roles, or perhaps misconstrued as exclusive or elitist by critics. Others have kept and redefined the term to include these ideas. Third-wave feminism seeks to challenge any universal definition of femininity. In the introduction of To Be Real, the Third Wave founder and leader writes,

“Whether the young women who refuse the feminist label realize it or not, on some level they recognize that an ideal woman born of prevalent notions of how empowered women look, act, or think is simply another impossible contrivance of perfect womanhood, another scripted role to perform in the name of biology and virtue.”[8]

Om dan op één van haar puntjes in te gaan: dat het glazen plafond (in België) niet zou bestaan als je de stelling van Stellinga volgt, wordt door zeer recent onderzoek al ontkracht. Mocht het u interesseren, dan verwijs ik graag naar deze twee artikels.

Moraal van het verhaal: laat net het fijne aan wetenschap zijn, dat bewezen stellingen eerst leugens of fabels moeten genoemd worden om daarna opnieuw en daardoor dus krachtiger bewezen te worden (of niet).

De inhoud van mevr. Stellinga’s betoog vind ik dus al bij al niet echt ontluisterend. Ik mag bij wijze van spreken mijn pollekes kussen omdat ze op die manier het thema nog eens onder de aandacht brengt.
Wel is het natuurlijk jammer dat het in principe “negatieve aandacht” is.
Misschien heerst er bij de media ook een soortement gender fatigue?

Stafmedewerker Gender en Diversiteit August 25, 2009

Onnozelheid van Onnozelaar in: Vrouwelijke Onnozelheid , 10 onnozele reacties

Echte ervaring had ik niet maar gelukkig heb ik mijn passie hard genoeg kunnen doen spreken of onderstaande job die op mijn lijf lijkt geschreven te zijn, zou aan mijn neus zijn gepasseerd…

De dienst Emancipatiezaken van de entiteit Bestuurszaken binnen de Vlaamse Overheid was namelijk op zoek naar een stafmedewerker Gender en Diversiteit. En vanaf 14 september mag ik die functie invullen!

Emancipatiezaken is één van de diensten van het departement Bestuurszaken die werken voor alle 40.000 personeelsleden van de Vlaamse overheid. Het team van de dienst Emancipatiezaken telt momenteel negen personeelsleden en wordt aangestuurd door de opdrachthouder Emancipatiezaken. Deze opdrachthouder rapporteert rechtstreeks aan de Vlaamse minister bevoegd voor Bestuurszaken en presenteert jaarlijks een rapport met een evaluatie van het voorbije jaar en actiepunten voor het volgende jaar.
Eén van de materies waarin de dienst Emancipatiezaken zich verdiept, is het genderevenwicht binnen de Vlaamse overheid. De cijfers tonen een aarzelend positieve evolutie, maar toch zijn er nog tal van uitdagingen. Het doel is een spiegel te vormen met de samenleving.

Als stafmedewerker gender en diversiteit zal ik streven naar een beter evenwicht tussen het aantal mannen en vrouwen in leidinggevende en technische functies, vertrekkende vanuit de huidige personeelssituatie binnen de Vlaamse overheid. Door deze te vergelijken met de streefcijfers is het de bedoeling dat ik zicht krijg op evoluties, trends en ontwikkelingen om dan vervolgens a.d.h.v. een analyse en interpretatie van al die gegevens tot concrete oplossingen en verbeterpunten te komen.
Het vertrekpunt is een vrij conceptueel, maar het is toch de bedoeling om zeer concrete en tastbare instrumenten te ontwikkelen ter ondersteuning van het beleid. De nadruk ligt niet op onderzoek, wel op het aanleveren van oplossingen.

Met enig inzicht en een goede dosis creativiteit zal ik gebeurtenissen of geplande momenten aangrijpen om acties uit te voeren, projecten uitwerken (bijvoorbeeld rond netwerking, informatie- en sensibilisering, het veranderen van de organisatiecultuur, enz.), concreet beleidsadvies geven, werkprocessen herbekijken, enz.

Concreet bestaat mijn nieuw takenpakket o.a. andere uit volgende resultaatsgebieden:

1. De dienst Emancipatiezaken vertegenwoordigen op overlegmomenten met interne of externe instanties teneinde er met maximale inbreng van de eigen deskundigheid het standpunt van de dienst te verdedigen en/of bij te dragen tot de inhoudelijke kwaliteit van deze overlegmomenten.

- Deelnemen aan en inhoudelijk participeren in stuurgroepen
- Deelnemen aan occasionele werkgroepen en overlegorganen, opdat het standpunt van de dienst kan worden verdedigd
- Geven van presentaties en voorstellingen met betrekking tot het genderbeleid op conferenties, interne projectgroepen, externe instanties

2. Op eigen initiatief of op verzoek overleg met interne/externe instanties organiseren, inhoudelijk voorbereiden, verslaan en/of opvolgen teneinde de werkzaamheden van de dienst te funderen, en/of het standpunt van de dienst uit te dragen.

- Organiseren van overlegmomenten
- Inhoudelijk voorbereiden van overlegmomenten waar de opdrachthouder Emancipatiezaken aanwezig zal zijn
- Opvolgen van de tijdens overlegmomenten gemaakte afspraken

3. Gegevens en informatie verzamelen, interpreteren, inhoudelijk verwerken en/of evalueren om zichzelf en de dienst zo volledig mogelijk te documenteren en de beschikbare informatie maximaal te benutten in het raam van de gegeven problematiek.

- Uitvoeren van enquêtes
- Inwinnen van adviezen uit verschillende bronnen
- Integreren en vergelijken van teksten en/of standpunten
- Analyseren en interpreteren van de meetgegevens in vergelijking met de streefcijfers
- In kaart brengen van evoluties, trends, ontwikkelingen, enz.

4. Studiewerk verrichten om de recente wetenschappelijke, technische, statistische, maatschappelijke evoluties in het werkveld en de werkmethode te kennen en die optimaal in het eigen werk te integreren.

- Lezen van adviezen en teksten die opgesteld zijn door relevante organisaties
- Lezen en bestuderen van reglementen in het kader van opdrachten
- Lezen van vakliteratuur
- Opvolgen van nieuwe aspecten binnen de sector via algemene literatuur;
- Doornemen van actuele artikels inzake de probleemstellingen
- Regelmatig volgen van gerichte vorming

5. Nieuwe concepten of reglementeringen bedenken of uitwerken teneinde de dienst Emancipatiezaken en het gendernetwerk in de Vlaamse overheidsadministratie in staat te stellen op een innovatieve en toekomstgerichte manier te werken en/of in te spelen op nieuwe maatschappelijke uitdagingen of ontwikkelingen.

- Leveren van input bij voorbereiding en ontwerp van beleidsbrieven met betrekking tot gender- en diversiteitsaspecten
- Voorstellen en mee uitwerken van concepten met betrekking tot een toekomstgerichte opstelling van de inzet en aanpak van het gender- en gelijkekanseninstrumentarium in de Vlaamse overheid
- Leveren van input bij (herziening) werkprocessen

6. Beleidsrelevante projecten met betrekking tot de inhoudelijke materies opstarten en coördineren of daar als lid van het projectteam aan deelnemen, teneinde optimaal in te spelen op tijds- of materiegebonden vraagstukken of opportuniteiten.

- Voorbereiden, opstarten, aansturen en het permanent begeleiden van (proef)projecten binnen de Vlaamse administratie (bijvoorbeeld een project rond leidinggeven in deeltijd)
- Opstarten en coördineren van onderzoeken

7. Coördinerend en integrerend optreden in afdelingsoverschrijdende materies om ertoe bij te dragen dat de gewenste output eenvoudig, tijdig en volgens de gevraagde kwaliteit kan worden geleverd.

- Verwerken van resultaten van vergaderingen tot één voorstel van besluit
- Overleggen met verschillende personen binnen de afdeling
- Signaleren en opvolgen van problemen
- Doorspelen van behoeften en het (mee) zoeken naar oplossingen

8. Relevante informatie of gegevens verstrekken aan de opdrachthouder, aan collega’s en / of aan andere personen of instanties (intern of extern), teneinde de ontvangers te informeren en ze in staat te stellen deze eventueel te gebruiken of te integreren in hun werkzaamheden.

- Beantwoorden van vragen inzake gelijke kansen van mannen en vrouwen die gesteld worden door personeelsleden, departementale vertegenwoordigers, emancipatieambtenaren, deskundigen, studenten, …
- Leveren van gegevens voor studie/beslissingen van en door anderen

9. Teksten, brochures, rapporten of andere documenten opstellen teneinde in te spelen op de behoeften of vragen en bij te dragen tot het beleidsvoorbereidend werk.

- Opstellen van nota’s met betrekking tot de integratie van gelijke-kansen-aspecten binnen het personeelsbeleid van de organisatie
- Schrijven van artikels voor het personeelstijdschrift “13”, teksten voor de intranetsite en snelinfo’s
- Beantwoorden van parlementaire vragen
- Mee opstellen van het jaarlijkse Gelijkekansen- en diversiteitsplan
- Schrijven van ontwerpnota’s gericht aan het Strategisch Overleg Personeel en Organisatie (SOPO), aan de leidend ambtenaren, aan de Vlaamse Regering, …

10. Ondersteunen van de entiteiten van de Vlaamse overheid bij de aanpak en uitvoering van hun projecten rond gelijke kansen en diversiteit op de werkvloer.

- Noden in de entiteiten in kaart brengen
- Instrumenten aanreiken aan de verantwoordelijke in de entiteiten waardoor opdat zij een goed gelijke kansen en diversiteitsbeleid kunnen voeren (bijvoorbeeld: hoe kan je loonsubsidies en voorbehouden betrekkingen toepassen bij de werving van personen met een arbeidshandicap, hoe kan je vacatures beter bekend maken bij de kansengroepen, etc.).
- Lezen, evalueren en advies uitbrengen met betrekking tot de Gelijke kansen- en Diversiteitsplannen van entiteiten.

Een hele boterham dus maar ik kijk er ongelofelijk naar uit om mijn nieuwe functie te kunnen aanvatten.

Alfavrouw. Bweik. August 5, 2009

Onnozelheid van Onnozelaar in: Vrouwelijke Onnozelheid , 8 onnozele reacties

Alsof er iemand alfavrouw zou willen worden op basis van de op kledij gerichte beschrijving die Guido Heineck, onderzoeker aan het Institut für Arbeitsmarkt- und Berufsforschung (IAB) op Jobat geeft:

Ik zou hier kunnen gooien met een aantal concepten die in de onderzoeksliteratuur gebruikt worden om objectief of subjectief carrièresucces bij vrouwelijke managers te voorspellen maar laat het mij kort samenvatten met het simpele feit dat ik kledij of het al dan niet feministe zijn, nog niet heb zien opduiken bij de predictoren van carrièresucces…

Soit, bij deze een gelegenheid om het abstract van mijn masterproef/scriptie eens te publiceren zie:

Dit scriptieonderzoek heeft zich tot doel gesteld om bij een steekproef van Vlaamse vrouwelijke managers via multivariate analyses na te gaan of, naast leeftijd, aantal gewerkte uren per week en organisatiegrootte, de drie human capital variabelen opleiding, training en werkervaring en de social capital variabele mentoring significante predictoren zijn van objectief carrièresucces dat gemeten wordt aan de hand van inkomen, managementniveau en aantal promoties. Daarnaast wordt ook nagegaan of dezelfde onafhankelijke variabelen ook significante voorspellers zijn van subjectief carrièresucces, gemeten door middel van carrièresatisfactie en waargenomen carrièresucces. Tevens wordt er onderzocht of een model zonder leeftijd, aantal gewerkte uren per week en organisatiegrootte en met bijgevolg enkel human en social capital variabelen even goede predicties oplevert.

De resultaten (N=222) van de uitgevoerde multivariate regressies en de mancova’s geven aan dat het aantal gewerkte uren per week een belangrijke voorspeller is van objectief carrièresucces en daarin voornamelijk met inkomen samenhangt.
Mentoring is een significante predictor van subjectief carrièresucces. Hierin is het verband met carrièresatisfactie het sterkst. Wanneer het effect op objectief carrièresucces nagegaan wordt, is een model zonder leeftijd, aantal gewerkte uren per week en organisatiegrootte dus een minder goed alternatief. Bij een model dat het effect op subjectief carrièresucces nagaat, spelen leeftijd, aantal gewerkte uren per week en organisatiegrootte een minder vooraanstaande rol.

Voor wie het helemaal zou willen lezen, is mijn masterproef met de welluidende titel “Human en social capital: predictoren van objectief en subjectief carrièresucces bij Vlaamse vrouwelijke managers?” te downloaden door op de titel te klikken.

Borstvoedingsdwang July 31, 2009

Onnozelheid van Onnozelaar in: Vrouwelijke Onnozelheid , 7 onnozele reacties

Hoewel er steeds meer studies boven komen drijven die de immense voordelen van borstvoeding tegenover flessenvoeding serieus nuanceren, zijn er toch nog altijd mensen en instanties die vrouwen niet de keuze laten en hen bijna “dwingen” om hun kindje borstvoeding te geven.

Pas op, vandaag de dag gaat men al zo ver dat men daar zelfs al een label op plakt: “babyfriendly” heet het vakje waarin bepaalde ziekenhuizen moeders stoppen die hun kindje aan de borst leggen. Alsof vrouwen die flessenvoeding geven, “babyunfriendly” zouden zijn? Komaan. Een grandioos verkeerde woordkeuze voor een label, me dunkt.

Op de site van De Standaard heeft Mathieu Casteleyn het heel treffend over de borstvoedingsmaffia:

‘We letten erop dat we niemand een schuldgevoel aanpraten.’: zegt het personeel. In de praktijk wordt dat: ‘Je moet het natuurlijk wel over hebben voor je kind…’ Kraamklinieken worden aangepord door de WHO om zoveel mogelijk praktijken uit ontwikkelingslanden te introduceren onder het mom van natuurlijkheid. Terug naar de grotten dan maar… Moet mijn vrouw misschien ook te voet naar het ziekenhuis, want dat schijnt toch zo fantastisch te zijn tegen de pijn. Een epidurale verdoving is immers voor slechte moeders die niet willen afzien voor hun kindje. Of wacht, natuurlijk beval je thuis. Dat is veel beter. Tot het mis gaat met kind én moeder zodat we daar ook de ‘ontwikkelingsdoelstellingen’ halen. Thuisbevallen is net zo natuurlijk als rijden in een auto zonder veiligheidsgordel.

Een beetje ongenuanceerd allemaal maar ‘t geeft wel wat kadering aan het debat dat gaande is.

Ik ben er helemaal voor te vinden dat er voor vrouwen die borstvoeding geven, faciliteiten bij de werkgever worden voorzien (bijvoorbeeld) en dat alles in het werk gesteld wordt om hen het leven gemakkelijker te maken. Maar niet in die mate dat vrouwen die flessenvoeding geven erdoor benadeeld zouden worden, dat niet.
Gelijkwaardigheid moet.